World Servants Zeist

Homepage Bethel Zeist

30 november 2018 

We zijn super trots! Gideon en Rutger hebben zich aangemeld voor een World Servants reis naar Bangladesh.
Ze begeleiden daar een jongere met een lichamelijke beperking tijdens de bouw.
Dus we blijven hier verhaaltjes schrijven en plaatjes plakken. Blijven jullie ons volgen?


Lees hier meer over het gehele project in Bangladesh

Sponsor Gideon klik hier
Sponsor Rutger klik hier

 Oktober 2018

Hallo gemeente,

Afgelopen jaar zijn wij naar Sierra Leone geweest. Daar zijn wij erg enthousiast geworden van de dankbaarheid die we daar ontvingen. Daarom gaan wij (Rutger Schipper en Gideon Nijenhuis) komende zomer weer op project met World Servants. Dit jaar geen Sierra Leone maar Bangladesh. Wij gaan daar een kliniek bouwen voor mensen met een lichamelijke/geestelijke beperking. Dit doen we aangezien mensen met een beperking worden achtergesteld in Bangladesh. Ons project is geen normaal World Servants project. Wij gaan mee met de groep Onbeperkt dat houdt in dat er in onze groep ook mensen meegaan met een lichamelijke beperking. Hierin laten wij zien dat mensen met een beperking ook zeker een steentje kunnen bijdragen bij dit project. Meer weten over ons project ga dan naar: https://www.worldservants.nl/bangladesh/BA119 .

Voor dit project is veel geld nodig, ongeveer 5700 euro. Een groot deel van dit geld proberen we zelf te betalen. Daarnaast doen we mee met een sponsor actie waarbij we hopen dat u ons wil steunen.

U kunt ons natuurlijk ook nu al motiveren door ons te sponsoren. Dat kunt u doen via: geef.ws/rutgerschipper of geef.ws/gideon

 

 

 

 

27 november 2018

Dirk heeft foto`s ontvangen uit Sierra Leone. Er is hard gewerkt zoals je ziet. En de lokalen worden al gebruikt!

  

 

 

 

 

 

 

 

 De "Afterparty"

Vrijdagavond 7 september was het zover. Het Lichtpunt zat vol. Overal zijn stoelen weggesleept om iedere gast een comfortabel plekje te kunnen geven. We hebben genoten van alle foto`s en verhalen. Het was een kleine selectie wat we gezien hebben. Van de 4000 foto`s zijn we meegenomen in de verschillende onderdelen, cultuur, geloof, omgeving, bouw en kinderwerk. Bijzonder mooi om dit allemaal in deze ongedwongen setting te kunnen delen. Gert Schipper en Naomi Ploeg hebben de leiding op eige wijze bedankt met mooie woorden en bloemen. We moeten toegeven......voorzichtig lijkt er een einde te komen aan dit fantastische project. Maar misschien ook niet. De indrukken, de bagage, de ontmoetingen in Afrika, de cultuurverschillen, de ontmoetingen in Zeist, het meeleven van sponsors, familie en gemeente, de verbinding in generaties, wie is God voor mij op deze plek en voor die ander op een andere plek...........Misschien een levenslang project. Een ieder die op welke wijze een bijdrage heeft geleverd BEDANKT, BEDANKT en nog eens BEDANKT!!!!!    

 

sl218 | daar zijn we weer!

De groep uit Sierra Leone is na een nachtje vliegen weer veilig en wel in Nederland aangekomen.Tijd om bij te komen van een prachtig avontuur!...................

De jongeren wilden echt heel graag naar huis. Ze kwamen een half uur eerder dan gepland weer met de wieltjes op Nederlandse bodem. De thuisblijvers stonden al even te turen bij de bagageband. Blij verrast dat ook Jan Heitink de jongeren welkom kwam heten. Danielle en Petra hadden een groot spandoek gemaakt om een ieder van de groep te verwelkomen. Het was een heerlijk weerzien.Een aantal jongeren moeten nog wat bijkomen van de darmstoring, anderen waren er weer doorheen. Op naar Zeist. Een rode tas met bagage van max 20 kilo maar een lijf en geest van een niet te beschrijven bagage. Dankbaar, voor een behouden thuiskomst, de gezondheid van een ieder en deze
bijzondere reis.


   

  

  

 
  

  

 

 

 

 

 

 

SL218 | Op naar het vliegveld 🛫

Geplaatst op 24 aug 2018 - 16:56

Het ziet er bijna op voor de Zeistenaren in Sierra Leone. Na een laatste dag in hoofdstad Freetown reizen ze straks naar het vliegveld. 

Gisteren lekker zwemmen in de zee duiken in de golven. Eindelijk echt schoon. Gelukkig was het bewolkt en zo nu en dan regen. Anders zit het zo ongemakkelijk in het vliegtuig. Al die rode verbrande randjes en plekken. Na het strand naar de BAM een sponsor van 2000 stenen voor de school. We waren uitgenodigd voor het eten. Een koude Cola of Fanta uit de fles. Een enorm broodje hamburger  met friet. Bijna iedereen zat te smullen. Na een nachtje slapen bij een rooms-katholiek gaesthouse gingen we ontbijten bij CTF en de groetjes lezen 45 A4tjes vol. Hierna op audiëntie bij de minister van onderwijs. Gesprek over het bouwen van de school maar ook over de regeringsmaatregel om het onderwijs gratis te maken. Later op de souvenirs markt werden we herkend en sommigen kregen van de verkopers een gratis souveniertje. Dit omdat de opening van de school in Kambia op de nationale televisie was geweest. We zijn nu BSers. En deze BSers zitten nu te slapen in de bus, want sommigen moeten bijkomen van een darmstoring, die de afgelopen dagen door de groep ging (goed gepland, de bouw was klaar 😅). Gelukkig is iedereen daar weer (bijna) overheen. We zijn dus vol goede moed op weg maar het vliegveld.

Groeten uit Freetown

De groep wordt zaterdagochtend om 8:05 uur verwacht op Schiphol met vlucht KL511. Eventuele wijzigingen in aankomsttijd zijn te vinden op de website van Schiphol.

 

 

Gefeliciteerd 🎂

Kelly feliciteren? www.worldservants.nl/groeten

Cees
Wat een feest. We gaan richting strand en huis. Maar boven al een feest dat Kelly jarig is. Waarschijnlijk hebben wij al taart op als jullie dat lezen. Kelly weet het nog niet maar die krijgen we onderweg. Groeten uit het feestelijke Kambia.
10:39
 

 

SL218 | De laatste dag in Kambia

Verslag van Cees: Vanmorgen was het kinderfeest in volle gang met meer dan driehonderd kinderen toen ineens de directeur van CTF voor mijn neus stond met een televisieploeg en iemand van de radio. Ze kwamen kijken bij het kinderfeest en de bouwoverdracht. Exact om 1 uur begon de ceremonie. Er werd begonnen met een gebed door de pastor gevolgd door de imam. Diverse hoogwaardigheidsbekleders hielden korte toespraken. Ze vonden dat we ver gekomen waren met de bouw. Dat klopt. Voor mij was dit de eerste keer in twintig projecten dat alle binnenmuren gestukt waren, aan twee zijden de buitenwanden, twee trappen gemaakt zijn, een rolstoeloprit én alle deuren er in zaten. Dus ja, best snel gebouwd. Met voor ons gunstig weer, waardoor er weinig zieken waren. Een goede aannemer en bouwvakkers die keihard werkten. Ook het goede eten hielp mee. De belangrijkste factor is natuurlijk het feit dat we voordat het project begon een zegen hebben gevraagd over de bouw. Na de onthulling van onze plaquette werden de sleutels overgedragen aan de directeur. Hierna volgde het afscheid van bouwvakkers en keukenpersoneel. Nu inpakken en vanavond de mooie momenten-avond. De laatste groeten uit het mooie, drukke maar altijd gezellige Kambia.  

 

 

 

 

Ervaringen van Kelly: De laatste dag in Kambia! Kinderfeest, overdracht van de school en de tas inpakken. Maar ook van de laatste ontmoetingen met de lachende Sierra Leoonse kinderen, de hardwerkende bouwvakkers en de betrokken hoofdmeester van de school. Wat een mooie mensen hebben we hier leren kennen. In één van de goedemorgengesprekken praatten we over de overeenkomsten en verschillen tussen de mensen in Afrika. In een dagspreuk werd gezegd: 'Je bent zo mooi anders dan ik, natuurlijk niet minder of meer, maar zo mooi anders.' Dat heb ik hier gezien. Wat een voorrecht om deze reis te mogen leiden. Groeten, Kelly

Marianne blikt terug en vooruit

Na een mooi avontuur komt het einde haast in zicht! Vandaag hebben we het kinderwerk afgesloten met een feest en het schoolgebouw overgedragen. Wat voelt het apart om opeens zo'n avontuur langzaam tot z'n einde te brengen. Ondanks alle mooie dingen die ik hier heb mee gemaakt kan ik niet wachten om m'n familie, vrienden en Bram weer te zien! Nu nog even heerlijk genieten van Freetown om vervolgens jullie weer in de armen te kunnen sluiten. Ik hou van jullie! Tot snel! Liefs, Marianne

Elsemarije hier!

Hi allemaal, Elsemarije hier. Vandaag hebben we de laatste dag bouwen gehad. Het dak zit er op, veel van de muren zijn gestuct en de trappen zijn afgemaakt. Vandaag heeft de groep voor het kinderfeest ook de puntjes op de i gezet voor morgen. Het afscheidsfeest kan beginnen. Morgen hebben we onze laatste dag in kambia en donderdag vertrekken we naar freetown. Verder gaat alles goed met mij en heb tot nu toe een gave tijd achter de rug. Maar ik vind het ook wel lekker om deze week weer terug te gaan naar huis. We zien jullie zaterdag!

Justins dag

Hoi, ik ben Justin. Vandaag is het aan mij om te vertellen hoe mijn dag was. We begonnen vanmorgen voor de laatste keer op de bouw, de weken zijn voorbij gevlogen! Vandaag moesten we nog stucen, balustrades metselen en schoonmaken in en rond de klaslokalen, dit laatste heb ik gedaan. Ook zit er na vandaag bijna het hele dak erop, het ging nog even regenen en we werden voor het eerst is niet nat! Morgen hebben we weer een bijzondere dag. Morgen is het grote kinderfeest, en we hebben de opening van de school. De klaslokalen zijn nog niet af, maar dat maken de bouwvakkers af. Ik kijk er ook wel weer naar uit om weer lekker in mijn eigen bed te liggen, en de pizza, macroni en pannenkoeken mis ik ook toch wel. Ook wil ik m'n grote broer nog feliciteren! We hebben hier gisteren nog voor je gezongen. Nog een paar dagen vakantie en dan weer naar huis, tot zaterdag!!

Bouwleider Dirk blijft ons motiveren om door te gaan. Hij wil zover mogelijk komen met de bouw. Stucen, maar ook het dak en de muur met gaten moeten nog af. Dat gaat wel lukken. De sfeer en gezondheid zijn prima. Men praat over naar huis gaan en dan hebben ze het over onze slaapzalen. Het douchen, toiletten  en het slapen in een zaal is al gewoon. Of ze dit al jaren doen. Maar niemand hoef zich ongerust te maken er wordt genoeg gepraat over "als ik straks thuis ben" Dus ik denk dat er niemand hier blijft. Groeten uit het warme, drukke, maar ozo gezellige Kambia.

Cees

 

 

 


Hallo allemaal, eindelijk na een paar weken laat ik weer eens wat van mij horen. Ik heb het super leuk hierzo! Soms heb ik zelfs niet eens door dat ik in Sierra Leone ben. We hebben het zo goed hier. Ook is de sfeer in de groep erg goed. Iedereen kan met elkaar omgaan en luisteren naar elkaar. Denk maar niet dat ik in Nederland nog rijst ga eten. Nee ik ben ongelooflijk trots op mezelf met alles wat ik heb gedaan. Ik heb echt wat grenzen verlegt en heb het reuze naar m'n zin. Ook de uitjes zijn echt super leuk, en de mensen die je elke dag weer ziet op de bouw. Ik heb al wat vrienden gemaakt en het is gewoon echt gezellig. Natuurlijk verlang ik naar Nederland maar ik vind drie weken eigenlijk gewoon perfect. Niet te lang en ook niet te kort. Ik kijk uit naar de tijd die wij hier nog gaan beleven en hoop dat jullie thuis wel een beetje aan me denken. Ik heb ook heel veel gehad aan jullie groetjes. In het speciaal van oma. Dankuwel oma. Ik denk aan u. Ik hoop dat jullie ook een beetje genieten waar jullie ook zijn en ik hou en mis jullie allemaal.

Heel veel kusjes en knuffels. Anne-Fleur Driessen

 

Spanten in elkaar zetten, beton maken, stuken en nu een balustrade metselen samen met de anderen. In het begin viel het niet mee. Maar nu kan ik elk karwei aan. In het begin vond ik het wel.moeilijk om in de groep te passen maar na een aantal dagen voelde ik me lekker in de groep en was de leiding aan mij gewend 😊 Nu zijn we aan het afronden, nog een dag bouwen en wat opruimen. Ik verheug me op het strand  donderdag.  Ik ben ook wel blij dat we weer naar huis gaan.

Groeten Raymond


Het project maakt veel indruk op mij het is veel anders dan verwacht had ik had voor vertrek een voorstelling gemaakt van hoe het zou kunnen zijn met elk dag op de bouw beetje elke dag het zelfde  maar daar klopte helemaal niks van elke dag maak je wel iets mee wat je niet wil vergeten en wat meschien ook wel indruk maakt zelf doe ik ook life skils wat me ook goed bevalt het is mooi om met jongeren van je eigen leeftijd in gesprek te gaan met dingen die hier leven van cultuur tot geloof tis nu bijna aan het einden van het project en ik weet wel zeker dat ik nog een keer mee wil want de dingen die je hier mee maakt met de groep of zelf zijn voor mij heel waardenvol.

Gerben

Zondag:

Een mooie dienst. Iets minder luid dan de vorige keer en dus beter verstaanbaar. Goede preek met veel power.  

Afgelopen middag de interland Sierra Leone - Nederland. Na de gezamenlijke volksliederen  barstte de strijd los. Beide teams bestonden uit zes mannen en vijf vrouwen. De strijd ging gelijk op. Nederland scoorde als eerste en vervolgens een tweede daarna scoorde SL twee keer snel achter elkaar. Gelukkig kwamen wij nog op 2-3 voor rust. Na rust liepen wij weg naar 7 doelpunten! om SL weer snel dichterbij te zien komen en uiteindelijk werd het 5-7. Een overwinning voor het collectief. Doelpunten makers waren Tom, Jurgen, Gideon, Annelies, Samuel  en Oemaroe. De derdehelft bestond uit een avond programma  genaamd " de wandeling". Morgen mogen we gelukkig weer aan het werk.

Groeten van Cees en de groep vanuit het warme maar feestelijke Kambia.

 

 


Meekijken door de ogen (en oren) van Naomi van Tol.

Zondag, wat betekende dat er weer een kerkdienst op het programma stond. Het was deze keer een andere kerk, maar de vraag was of deze korter zou zijn. 3 uur lang naar een schreeuwende predikant luisteren zouden de meesten van ons niet nog een keer trekken. Gelukkig viel het mee (duurde maar 2,5 uur, haha) maar de gemeente was enorm enthousiast en open wat het wat dragelijker maakte!! 's Middags stond echter het hoogtepunt van de dag op het programma: de interland!! Het was een spannende wedstrijd maar uiteindelijk na goals van Rutger, Tom, Annelies, Gideon en nog wat geneutraliseerde Sierra Leoners wonnen wij met 7-5!! 🎉 Onze koppies waren aan het einde van de wedstrijd net zo rood als onze shirts maar het was het waard 😉
Vorige week heb ik lekker gebouwd en morgen, maandag, gaan wij de laatste week van de bouw in. Nog drie dagen knallen en dan staat er toch mooi een hele school die wij gebouwd hebben 😊

Groetjes van Naomi

 

Een verslag van gisteren: Vanmorgen konden we lekker uitslapen tot acht uur. Met het ontbijt werden we verrast met een grote pan soep, dachten wij. Niets bleek minder waar. Bij het proeven bleek dat het rijstepap was met bessensmaak. Bij sommigen in trek, waar anderen gruwden.

Om half tien vertrokken we met de bus naar de haven. De lunch ging mee. Een grote koelbox was gevuld met een schaal van koolsla en een grote pan met kip. Alles werd op de voorste bank gezet behalve de tas met bestek en borden, die stonden op de treeplank. In de haven aan gekomen werden we omringt door mensen die daar op de boot stonden te wachten. We kregen van de schipper gloed nieuwe oranje reddingsvesten en moesten omlaag klimmen om in de boot te komen. We hadden stroom mee, op de terug weg ook. Joep zei dat dit niet kon maar had niet in de gaten dat het eb werd en dat we op de terug weg met de vloedstroom mee konden.

Na een uur varen kwamen we in Mambolo en moesten we om op dit eiland te mogen wandelen toestemming vragen aan de paramount chief. Dit is een bestuurder over acht regio's. We werden door deze chief verwelkomt en mochten rond wandelen op het eiland. Toen gingen we eten. Alles van de voorbank was meegenomen maar de tas op de treeplank stond helaas nog steeds op de treeplank. Dus geen bestek en borden. Maar niet getreurd, we kregen vijf borden en zeven lepels. Dat viel niet mee voor de welopgevoede jongelui uit Zeist. Een bord delen (we kregen er vijf) dat was tot daar aan toe. Maar een lepel delen (we kregen er zeven) dat ging toch wel erg ver! Uiteindelijk heeft iedereen ondanks dit kleine ongemak heerlijk gegeten. Sommigen met een lepel anderen me hun gedesinfecteerde handen net als onze gastheren. Na onze mooie wandeling voeren we weer terug naar de haven. We konden nu gewoon in en uit stappen omdat het vloed was. Dat was ons dagje varen.

Groeten uit het rustige en warme maar altijd gezellige Kambia!

 

 

  

Aan bepaalde gewoontes van thuis wil je ook tijdens je project graag vasthouden.

De school groeit gestaag en wordt steeds mooier en gladder. De ramen worden dicht gemetseld en de rolstoel oprit verfraaid. Het is nu weekend. Omdat er tijdens de evaluatie, die we na tien dagen gehouden hebben, door Raymond gezegd werd dat hij de vrijdagmiddagborrel miste, hadden we vandaag na het werk wederom een koude frisdrank zodat we toch een gezellige vrijdagmiddagborrel hadden. Dat was het weer voor vandaag. Groeten uit het, van activiteiten borrelende, nog steeds warme Kambia

 

 

 

Even een berichtje vanuit Kambia. De bouw van de school gaat heel voorspoedig. We zijn al bezig met het maken van een paar trappen en ook aan het stucwerk aan te brengen op de muren, wat eigenlijk dingen zijn voor na het project. Wat ik ook erg leuk vond om te doen was samen met de locals die voor ons koken naar markt te gaan en daar de verse ingrediënten te gaan kopen voor de lunch, en daarna hebben we het samen bereid tot een heerlijke lunch. Waar ik onder de indruk van was de mensen en de kinderen die ons bijna aanbidden omdat we hier de kinderen een goede tijd geven en een school bouwen. Groetjes vanuit het gezellige Kambia. Thomas


Om de reis in een woord te beschrijven: verrassend! Bijna alle dingen die ik verwachtte pakte anders uit: het verblijf, de mensen, de groep en zelfs het eten. Ook de bouw. Zo zagen we: rondrennende kippen die in het cement gaan staan, gekke schreeuwende en enthousiaste Afrikanen, en suikerwaardes zo hoog als de spanten en zo laag als de kakkerlakken op de grond. Kortom een gekke boel hiero, maar ik weet wel zeker dat iedereen zich daaraan aanpast. Veel groetjes Naomi Ploeg Ps. Papa en Mama ik mis jullie nog steeds niet💋😘😍❤💗💖💕💝



Bekijk hier de filmpjes bij de blog van 17 aug

Ook vandaag praat hoofdleider Cees ons weer bij over de belevenissen van de deelnemers in Sierra Leone. Geniet mee...

Kinderwerk begint routine te worden. We weten nu om te gaan met 200 tot 250 kinderen in een leslokaal. De hoeveelheid liedjes die ze kennen neemt toe. Van het Nederlandse "Lees je bijbel bid elke dag" via "The King of the jungle" naar het "Tankie papa" in hun eigen taal. Deelnemers worden steeds inventiever in het uitdelen van de kleurpotloden met de nadruk op het weer terug krijgen. Daarna is het buiten spelen een hele uitdaging. Ook zijn enkele deelnemers op bezoek geweest bij een garage en een meubelmaker. Auto's worden buiten gerepareerd. Olie loopt weg in de grond. Onderdelen onder het zand maar de auto's lopen weer (denk ik). Timmerman maakt bankstellen met als opvulling schuimrubber uit autostoelen. De deelnemers genieten met volle teugen en voelen zich thuis en veilig in de groep en op onze locatie. En dat is nog steeds het gezellige maar vandaag ozo warme Kambia.  Gr Cees

 

 


Niet te geloven dat we al bijna twee weken hier in Kambia zijn. Of toch wel, want het voelt steeds meer als thuis. Dat wat eerst vreemd was, is nu gewoon en geaccepteerd. Elke morgen om zes uur opstaan en met je zaklamp op weg naar het toilet, overall en werkschoenen aan, handen wassen in de 'wasstraat' buiten voor je gaat eten. Er worden hier heel wat stappen gezet: buiten douchen met een emmer koud water (maar wel in het zonnetje die best heel lekker is!), hard werken op de bouwplaats en dan allerlei werkzaamheden doen die je nog nooit eerder hebt gedaan; kinderwerk met meer dan 250 kinderen die enorm enthousiast zijn en je allemaal aan willen raken. Ik geniet enorm. Van onze eigen groep die hard aan het bouwen is en het resultaat mag er zijn, van hun enthousiasme bij het kinderwerk en de manier waarop ze hen aandacht geven, van alle kinderen die steeds komen bij het programma, van de directeur van de school waar we bouwen en die nu eindelijk niet meer onder een boom hoeft te werken maar een eigen kamertje heeft straks, van Ulaimaitu, de leerkracht op de foto, die ons elke ochtend helpt met het kinderwerk en vanmiddag mee kwam helpen een raam te metselen, van ons leidersteam met wie we echt een team zijn... Ook geniet ik van de sterrenhemel en de maan, de zon en af en toe een fikse regenbui. Een hartelijke groet van Margje

Ondertussen in Kambia, de laatste stenen worden gelegd! Sinds een paar dagen hoor ik alleen maar Pizza, Hamburger, Mac Donalds, broodjes kroket en nog veel meer! (Voor alle ouders een stille hint)🙃 Vandaag heb ik, zoals te zien op de foto, veel stenen getild en smiddags houten balken geverfd voor de zijkant van de school! We zijn allemaal zo hard bezig dat we een stuk voorlopen op schema en de lokalen al aan het stuken zijn! Alles gaat dus helemaal top hier😊 Tot op Schiphol allemaal, we can't wait! ✈ Groetjes, Eline

 

Bekijk hier het filmpje 

Een nieuwe activiteit op de bouw vraagt vereende kracht, met een koud colaatje toe. Tijd voor de dagupdate uit Kambia, met video!

Na het hoogste punt weer terug op aarde. Beton storten, trap bouwen maar ook spijkers recht slaan behoren tot de vaardigheden die de deelnemers al aardig onder de knie hebben. Maar vandaag iets nieuws. De eerste dakspanten zijn geplaatst. Met vereende krachten. Ook hebben we vanmiddag bij de lunch het project doorgezaagd. Met als extraatje een koud colaatje. Zo blijft het feesten en partijen hier in het altijd gezellige en nu ook warme Kambia.

 
Hoi hoi, Vandaag op de bouw gingen we beginnen met het stuccen, want we gaan al erg snel. Als mijn vader me nu eens zag... Waarschijnlijk zal hij denken: wat een amateur, wat de lokale bouwvakkers vast ook dachten. Wel een beetje jammer dat na het stuccen het heel erg hard ging regenen en ons mooie werk half wegspoelde, waar velen hard aan gewerkt hadden. Deze harde werkers moesten natuurlijk beloond worden met een goede middag maaltijd. Ik mocht vandaag als cultuur uitje samen met paar andere uit de groep en onze lokale kokkinnen de middag maaltijd bereiden. Deze is typisch Sierra Leoons: kip of vis met rijst. 'Gelukkig' was de vanochtend nog vrolijk rondlopen kip al voor ons geslacht en hoefde we alleen maar naar de markt voor paar ingrediënten en om te genieten van een koeien hoofd die op de grond lag voor verkoop. Het snijden was wel even een dingetje. Hier hebben ze niet even een snijplank waarop je de uien legt en snijdt. Uit mijn hand een ui snijden was dus letterlijk én figuurlijk om te huilen. Gelukkig is alles goedgekomen en heeft iedereen genoten van het eten. Nu kan iedereen er weer paar dagen tegen aan denk ik. Groetjes, Annelies


Hallo, ik ben Anne-Roos. We zijn al een heel eind met de bouw. Daarom mochten we vandaag al beginnen met het stuccen van de muren. Daarvoor moeten we eerst de lokalen helemaal schoon maken voor we mochten beginnen. We waren net klaar met het schoonmaken toen het keihard begon te regenen. Maar dat hadden we wel kunnen verwachten omdat het hier regenseizoen is. Maar daarom moesten we weer al het water uit het lokaal scheppen. Gewoon met een schep en dan goed mikken zodat het meeste wel in de emmer valt. Dat ben ik ook aan het doen op de foto. Maar daarna mochten we gaan stuccen en dat was wel grappig om te doen. Omdat ik heel lang ben moest ik alle bovenste randjes doen. Je wordt wel erg vies. Maar we hebben een normale douchen met koud water en daar geniet ik nu zo van. Ps. Dit bericht is geschreven via een telefoon en het is de eerste keer in 1.5 week dat ik er een aan raak. Niet gek, gewoon een beetje bijzonder. Maar het is niet dat ik het heel erg mis. Pps. Bedankt voor alle lieve groetjes. <3 Groetjes terug van Anne-Roos 

Vandaag op de 6e werkdag het hoogste punt bereikt! Nu nog even de laatste bekisting en dan kunnen we de laatste ringbalken storten. Morgen 2 punten metselen en dan kunnen de spanten er woensdag op. Veel reden tot tevredenheid, de groep werkt hard evenals de aannemer, weinig regen en een goede sfeer! Blijf ons lekker volgen de komende dagen! Dirk Nijenhuis.


Hoe vertaal je 'pannenbier'? Lees het in de nieuwste update vanuit Sierra Leone.

Vandaag het hoogste punt bereikt en enorm veel beton gestort. Om half twaalf  gingen de vlaggen in top. Bij de topgevel was het hoogste bereikt. We hebben een groepsfoto gemaakt en hebben samen met de bouwvakkers en coördinatoren. Om na een  uitleg over "roofbeer" (pannenbier)  met zijn allen een koude blik frisdrank genomen.  De rest van de dag was iedereen rustig bezig met diverse werkzaamheden. Met de nadruk op rustig want een aantal mannen was druk met de bekisting bezig om deze vandaag nog af te krijgen. Zodat we hem ook nog vol konden storten. Eind van de middag 56 schalen zand, 55 schalen grind mengen met 100 liter water. Om dit met emmertjes in de bekisting te storten. Net voor etenstijd waren klaar en hadden nog tien minuten om met emmer en kopje te douchen. Voldaan van het harde werken en het lekkere eten begonnen we aan het avond programma.  Een ontmoeting met jonge christenen uit Kambia. Mooie uit wisseling van ervaringen.  Nu is alles weer rustig in het vandaag droge en ozo gezellige Kambia.

 

 

 

 

 

 



filmpje klik hier blog 12 aug

Vandaag een verslag van Cees hoe de zondag is verlopen in Sierra Leone.. 

Zondag rustdag. Uitslapen tot half acht. Heerlijke broodjes voor het ontbijt met gebakken ei. Om negen uur moesten we klaar staan. Halftien begon de kerk. Het was ongeveer anderhalve kilometer. We waren de eerste. Maar gelukkig kwamen er meer. Eerst een uur bijbel studie waar we als groep echt bij betrokken werden. Daarna een uur worship wat vooral hard was maar niet altijd te verstaan. Het zelfde gold voor de preek toch hadden er veel wel de essentie mee gekregen. Ons collecte geld mochten we dansend naar voren brengen. Ook mochten we twee nummers zingen. Ons tweede nummer was er één in hun taal. De hele kerk zong en klapte mee en de dominee kwam bij ons staan om mee te zingen. 

's Middags gingen vier mensen naar Dibya, een dorp waar Woeld Servants twee scholen, lerarenwoningen en een huis voor de verpleegkundige gebouwd heeft. Zelf was ik bij twee van deze projecten aanwezig. Opdracht voor de deelnemers was om twee mensen te interviewen om er achter te komen wat deze projecten voor veranderingen  gebracht hadden in het dorp en hun leven. Doordat de school meer leerlingen trok uit de omgeving, verbeterde de economische toestand in het dorp. Er werd meer geld bedient waardoor inwoners makkelijker de school konden betalen. De leraren zijn uiterst tevreden omdat ze naast de school kunnen wonen.  Een local van het eerste project had gehore gegeven aan het verzoek van de Imam. Of World Servants een kerk kon bouwen voor de christenen in het dorp. World Servants heeft dat niet gedaan.. maar deze deelnemer is in zijn dorp een actie begonnen en de kerk staat er nu. Grote impact en ontwikkelingen. 

Zo lekker naar bed en morgen lekker bouwen. Groeten uit het vreselijk natte, maar nog steeds gezellige Kambia

 

 

WEEKEND. Na vijf dagen bouwen hebben we de ringbalk gestort. Ring balk is vaktaal. Na vijf dagen bouwen praten de deelnemers in vaktaal en creools. De ringbalk is een betonnen balk die boven op de muur gestort wordt en als het ware de muren bij elkaar houdt. Vrijdag werd het laatste deel gestort. Drie keer beton gemaakt, bij elkaar 98 pannen zand en 75 pannen stenen. Daar doorheen 150 liter water. Uiteraard moet alles met het handje gemixt worden.  De deelnemers worden steeds gespierder.

De aannemer zei dat het een record was binnen vijf dagen de ring balk plaatsen! 

Zaterdagochtend lekker uitslapen om vervolgens rond tien uur naar de lokale markt te lopen. Daar was het genieten van alle luchtjes, kleurtjes  en mensen die er te zien waren. De vis en vlees afdeling waren favoriet bij de vliegen maar de deelnemers wisten niet hoe snel ze daar weg moesten gaan. Op de terug weg een koud colaatje gedronken.

Zaterdagmiddag in twee auto's en twee ploegen naar een project van 2017, een huisbezoek en een jungle wandeling. We werden welkom geheten door een hele schare kinderen en de hoofdmeester. Deze laatste was ook onze gids. We hebben een prachtige wandeling gemaakt. iedereen heeft genoten. De sfeer is prima en de groep wordt steeds hechter en voelt veiliger. Zelfs de stille deelnemers kruipen uit hun schulp en beginnen uitbundig mee te doen met de rest. Op het moment is het rustig, alles slaapt in het warme maar altijd gezellige Kambia. 

            

 

'Vandaag konden wij lekker uitslapen want het is weekend. Na een goede nachtrust gingen wij naar de lokalemarkt in Kambia. Super leuk om ook dit stukje cultuur mee te krijgen. Na het bezoek aan de markt gingen we naar de jungle. Dit was super vet. Ik vond de jungle het leukst tot nu toe.'


 

 

Blije gezichten en kinderen tijdens het kinderprogramma, maar ook de realiteit wordt gezien in het ziekenhuis van Kambia..

Wij hadden de eerste dag kinderwerk, samen met Gideon, Margje, Gerben en Kelly hebben wij meer dan 300 kinderen een leuke ochtend bezorgd. Omdat het de eerste dag was, hadden we er maar maximaal 100 verwacht dus dit was ff schrikken! Toch hebben we ondanks alle chaos en drukte de ochtend kunnen afsluiten met een lach op het gezicht van elk kind.
We hadden ook geluk dat het droog was, want dit was zeker niet het geval bij de dagen daarna met kinderwerk! Het is heel leuk Hoe enthousiast alle kinderen zijn en dat ze graag willen leren.

Naast al dit gezellige nieuws hebben we ook minder blije kinderen gezien... Woensdagochtend zijn wij met Aart, Anne-Fleur, Naomi T, Anne-Roos en Marianne naar het ziekenhuis in Kambia geweest.
We kregen een rondleiding van een soort hoofdzuster over het terrein en in sommige gebouwen. De kamers waar we in zijn geweest waren erg klein, met veel bedden en mensen bij elkaar.
We zagen blije moeders met hun pasgeboren kindje maar aan de andere kant ook niet gezonde kinderen. Zwaar ondervoed kon je ze wel noemen, vreselijk om te zien tegenover onze rijkdom in Nederland.
Het was heel aangrijpend en dit zal ons nog lang bij blijven. 
Groetjes, Roos en Chantal

Ik ben Chantal en vandaag heb ik gemetseld met een aantal locals op de steigers, ook heb ik een beetje ijzer gevlochten voor de pilaren. Ik vind het fysiek erg zwaar werk maar door de gedachte dat het voor de kinderen hier erg belangrijk is dat dit schoolgebouw er komt, heb ik de motivatie ervoor! Groetjes en tot over 2 weken!

De aankomst hier in Kambia was het meest indrukwekkend tot nu toe. We kwamen aan met de bus en alle kinderen van het dorp met juffen, meesters en moeders stonden te zingen en te dansen voor ons.
De mensen hier zijn zo lief en alle kinderen komen naar je toe en willen helpen met alles. Op de bouwplaats komen ze ook helpen en vragen telkens of ze kunnen helpen.
Het is super lief hoe de vrouwen voor ons eten koken en voor koffie zorgen elke dag weer, terwijl ze zelf helemaal niet veel hebben. Ik ben heel erg onder de indruk van alles, maar het is wel nog steeds wennen aan alles. Elke dag met de lunch eten we rijst, dus dat hoeven we in Nederland ook niet meer. Het kinderwerk gaat ook heel goed omdat alle kinderen zo enthousiast zijn en ze je graag willen leren kennen.
Het werk op de bouw wordt ook met de dag zwaarder maar met de gedachte dat dit zo belangrijk is voor de kinderen en de andere mensen ook hier, gaan we  met z'n allen door,  regen of niet, want dat is ook zeker wel al gevallen. Ik geniet wel en daar ga ik nog zeker even mee door.
Groetjes Roos en tot over 2 weken!

  

 

 


Bekijk de mp4 hier

Rutger kijkt zijn ogen uit in Sierra Leone. En wij mogen even door zijn ogen meekijken...

Ik ben op reis tot nu toe vind ik het erg leuk. De cultuur hier is zo anders dan in Nederland. Bij aankomt van kambia werden wij al zingend en dansend verwelkomt dat was zo apart maar ook super leuk zoon warm welkom had ik nog nooit meegemaakt. De mensen   hier zijn zo open en lief voor ons de doen alles om ons het naar de zin te maken. Ze zijn ook al heel snel te vrede ze hebben natuurlijk super weinig maar ze zijn al zo dankbaar om de kleinste dingen. Als je aan ze vraagt hoe gaat het zie je ze helemaal blij worden en zeggen de enthousiast goed met jou! Je kan wel merken dat ze geen blanken mensen gewend zijn als je langs de weg loopt word je wel raar aangekeken want ze zijn gewoon geen blanken gewend. Het leukste van alles hier vind ik de kinderen wat zijn hun vrolijk en enthousiast ze vinden alles leuk wat je met ze doet. Als je met 1 kind gaat voetballen zijn er binnen de korte keren 100 kinderen die mee willen doen. Het kinderwerk hier is ook super ik zelf vind het leuk om te zingen en sporten met de kinderen. Het eten is soms wel iets minder bijna elke dag rijst en kip. Maar we moeten blij zijn dat we eten krijgen als je kijkt naar de rest van de bevolking eten wij elke dag super lux. De komende dagen ga ik lekker Door met sporten gitaar spelen en vooral genieten.
Afrikaanse groetjes Rutger.


De regen komt met bakken uit de hemel....Het lijkt Nederland wel!

In een regenstraal is het ideaal om je gezicht te wassen en je haren. Het bouwen gaat gewoon door en de temperatuur is 25 graden........ Ik ben Marjo, medisch leider van SL218. Qua gezondheid gaat het goed met de deelnemers. Vanmorgen heb ik kinderwerk gedaan. Ondanks de regen hadden we een klaslokaal vol donkere kinderen. 125 kinderen in totaal. Ik kan me nu enigszins voorstellen hoe het is om les te geven aan een klas met 95 kinderen. Je hoort de leerkrachten niet klagen, maar een nieuw schoolgebouw bevordert de kwaliteit van onderwijs absoluut. We hebben veel liedjes gezongen....o.a. "Who's the King of the jungle". Wat een enthousiasme, zeg!!! Mooi om Afrikaanse kinderen zo uit volle borst te horen zingen! Mijn droom komt uit. Zingen met donkere kinderen......is een mooie manier om de verbinding met een andere cultuur te maken.

Groetjes Marjo

Deelnemers hebben het gevoel dat ze al weken in Kambia zijn en zo gedragen ze zich ook laat hoofdleider Cees weten. Het ochtend ritueel plassen, wassen, tanden poetsen en je flesvullen voor het ontbijt lijkt er al goed in te zitten.. 

De groep maakt het goed. De structuur lijkt er goed in te zitten. Cees laat ons weten: we ontbijten in onze werkkleding zodat we maximaal tijd hebben voor GMG (Goedemorgen gesprek) en dan ook nog op tijd op de bouw te komen. Ook het eten begint te wennen: kip met rijst en rijst met kip. Twee keer per dag warm eten. Maar het ontbijt is nog steeds een heerlijk broodje.. vanmorgen met gebakken ei. 

Het gebouw groeit gestaag, twee pilaren van gisteren zijn ontdaan van hun bekisting en vandaag zijn er weer twee gestort. De achterkant is al bijna op hoogte.  Maar het ene moment denken we dat we al bijna klaar zijn om vervolgens te horen dat we i.p.v. 165 raam stenen er bijna 300 moeten maken. En dat er 25 meter wapening extra gevlochten moest worden. Dan besef je dat je in Afrika bent. 

Sommige deelnemers spreken al een woordje creools en hebben in het Engels leuke gesprekken met bouwvakkers en vrijwilligers. Vanmiddag kwam onverwachts de diricteur van CTF op bezoek mevrouw Joana Kamara. Haar woorden en dankbaarheid maakte op de deelnemers grote indruk.  

En nog een berichtje van een deelnemer die al lekker veel van de Afrikaanse sferen proeft: “Hallo ik ben Esmee en vandaag mocht ik werken in mijn meest vertrouwde omgeving oftewel ik mocht timmeren met de locals en Tom. Een hele leuke ervaring. Ook hebben we pelpinda's gekregen van de locals. Samen met Marianne ben ik matties geworden met de zoon van de bouwleider waarmee we onze taalkennis hebben uitgewisseld”. 

Dit was het dan weer voor vandaag. Warme groeten uit het altijd vriendelijke en nog steeds regenachtige Kambia

  

6 augustus 2018 ( door een technische storing kwam het bericht een dag later in Holland aan)

In Zeist zijn heel wat mensen die even mee zouden willen gluren door de ogen van een van de Jongeren uit Zeist, die nu in Kambia zijn. Dat kan! Beleef gisteren door de ogen van Joep.

Vandaag (maandag) onze eerste werkdag, dus strak programma:

  • 06.30 uur opstaan
  • 07.00 uur ontbijt
  • 07.30 uur GMG
  • 08.00 uur naar de bouw.

Daar werd samen met de bouwvakkers en vrijwilligers in gebed om een zegen gevraagd over de bouw. Vervolgens heeft de jongste deelneemster de eerste steen gelegd. Naomi Ploeg was de jongste, aan haar kwam de eer toe en bouwleider Dirk had een mooie planning gemaakt. Eerst hebben een doorgeeflijntje gemaakt voor een paar honderd stenen (per steen tussen 20 en 25 kg). De jongens en de meiden leverden een mooie prestatie waardoor we snel in groep aan ons eigenlijke werk konden beginnen. IJzer vlechten, metselen, bekisting maken, cement mixen en raam stenen maken. Dit zijn stenen met grote gaten erin (zie derde foto). We moeten er veertig per dag doen tot we er 165 hebben en die moeten dan drogen zodat ze de derde week gebruikt kunnen worden. De deelnemers hebben genoten en erg hun best gedaan. Daarna was het even wennen aan het doucheritueel.  We hebben  nu maar één douche. De grotere wasruimte zijn ze aan het maken. Terwijl ik dit schrijf is iedereen spelletjes aan het doen, voetballen en lezen. Zometeen gaan we eten. De sfeer is goed en het wordt steeds meer een hechte groep. Groeten uit het nog steeds natte, warme maar zeer gezellige Kambia. Cees


Vandaag was de eerste bouwdag!Ik vond het echt heel erg leuk om samen met de mensen hier zo bezig te zijn. Ook heb ik een leuk gesprek gehad met iemand uit de buurt. Het valt echt op dat veel mensen hier hard werken en ook echt sterk zijn, sommige mensen tillen gewoon vijftig kilo op hun hoofd! Het is hier zo anders dan in Nederland echt een andere wereld. Heel gek, maar tegelijkertijd ook heel leuk.

Eigenlijk zie en hoor je hier teveel om op te schrijven.

Groetjes Joep

  

7 augustus 2018

We hebben het eerste filmpje ontvangen.Hier laten ze je zien hoe de bouwplaats er uit zien. Zo te zien moet er nog wel wat gebeuren.

Bekijk het filmpje hier op de blog van WorldServants bij 7 augustus.

Na meer dan een jaar voorbereiden World Servants Zeist eindelijk op de plaats van bestemming. En het is nu al een hele belevenis Hoofdleider Cees en projectcoordinator Joan doen uitgebreid verslag vanuit Kambia.

Afgelopen zaterdag is de enthousiaste groep met wat vertraging in het koele en regenachtige Sierra Leone aangekomen. Het vliegveld ligt dichtbij de hoofdstad Freetown. Met een busje bracht de groep naar het eerste Afrikaanse verblijf bij Lungi Airport. Het was direct even wennen. Een woning met een bank en twee leunstoelen voor een groep van 26 mensen. Mooie uitdaging. Er was een heerlijke maaltijd voor ons bereid met pasta en kip. Bij een kampvuur deden we 's avond nog een voorstel rondje. Waarna we onze geimproviseerde dekens opzochten. Twee op de bank op iedere stoel eentje en een aantal lagen er op de grond  in de kamer. Tevens sliepen er vijf  buiten op de veranda  en de laatste zeven sliepen in de bus die in de ommuurde tuin stond. De eerste uitdaging is meer dan geslaagd. 

Na een redelijke nacht vertrok de groep per bus met ontbijt in de maag op weg naar Kambia. Twee uur genieten van de natuur en de mooie vergezichten. Een dansende en zingende menigte mensen stond klaar in de laatste bocht van de weg. Gedans, gezang, gejoel: we zijn in Kambia! Voor het laatste stuk sprong de groep de bus uit om onder begeleiding van deze menigte naar de school toe te swingen. Daar aangekomen zat daar een rij hoogwaardigheidsbekleders die voorgesteld werden en toespraken hielden. Ook werd er gebeden door een pastor en door een imam. Vervolgens gingen wij naar onze slaapverblijven en konden onze stapelbedden opmaken, ja voor iedereen een eigen bed in plaats van een bank of stoel ;). Gisteravond hebben we met groep besproken wat het meeste moest wennen en wat de meeste indruk had gemaakt. De wc en insecten wonnen het toch wel, dat wordt nog even wennen. De meeste indruk had de ontvangst gemaakt. 

Vandaag is het dan zover! De groep staat op de bouw. Handen uit de mouwen en groep Zeist gaat ervoor. Over een paar weken staan die klaslokalen er! 

Warme groeten uit het altijd gezellige Kambia

 

 

 

 

 

4 augustus 2018

Om half 8 moeten we op Schiphol zijn. Pffff 4 uur 40 komt de eerste whatsapp al binnen. Maar het begint stiller te worden. Het wordt menens. Margje appt de tekst van de dag door. Nou als die niet van toepassing kan zijn........

Van ds Jan ontvangen we de wens om met God te gaan. Dat hopen we zeker. We hopen met Hem te gaan,Hem ook daar te ontmoeten en weer met Hem terug te komen om onze stad te dienen. Het avontuur komt serieus dichtbij.Op schiphol worden we ook nog eens uitgezwaaid door Jan en Corla. Hier een aantal kiekjes.

 

  

 

  

 

      

 

 

Een medewerker van World Servants is aanwezig en maakt het volgende bericht op de site van World Servants.

De groep is middelpunt opstopping in vertrekhal één. Het pakte positief uit..

De groep vol nieuwe Servants (alleen leiders Cees en Dirk, samen goed voor 25 projecten, hebben ervaring) was al vroeg uit de veren om vertrekhal één te vullen. Het begon het personeel van Schiphol ook op te vallen, een heuse opstopping ontstond. De groep had geluk en mocht naar de rustigere balie 1a. Alle tijd en ruimte om in te checken, de laatste info te ontvangen, bidden, innig te knuffelen tot tranen aan toe en ze gezamenlijk uit te zwaaien. Groep Zeist is op weg naar de gate om daar 10:35 richting Parijs te vliegen. Na een overstap zijn ze begin van de avond in Freetown, Sierra Leone. Het avontuur is begonnen! 

 

Na het uitzwaaien blijkt dat de vlucht wat vertraging heeft. De jongeren vermaken zich prima.Tom,Joep en Rutger worden later bankdirecteur......

   

 

Met een vertraging van 2 uur en een vlucht van bijna 9 uur uur zijn de jongeren veilig geland in Freetown. Daarna komt er nog een busreis.Een lange dag. We hopen morgen te horen of ze veilig aangekomen zijn. Een veilige vlucht.........best bijzonder als je ziet hoeveel vliegtuigen er in de lucht zitten.

 3 augustus 2018

De jongeren hebben een whatsapp groep. Het is daar mega druk."Moeten die medicijnen nou in de handbagage of in de koffer?". Een volgende heeft nagekeken hoeveel regen er valt iedere dag. De meeste koffers zijn gepakt,maar blijven ze onder de 20 kg? Waar laat jij je kussen? Mag mijn Ipod mee? Wat is een Ipod? Lijkt dat op een telefoon? Sommige reacties zijn al 20 keer langs gekomen......Ga zo maardoor.Verder zijn de jongeren druk bezig de laatse bagage te verzamelen en alle berichtjes te beantwoorden. Vele mensen leven mee,familie,buren ,vrienden en klasgenoten. Hartverwarmend. Er zijn ook nog jongeren die deze dag terug komen van vakantie.Hun schat van moeder heeft al een groot gedeelte van de koffer gepakt. Goed geregeld. Zit er jong in.....delegeren. 

Marjo is ons medisch staflid.Zi zorgt er voor dat de pillen ingenomen worden.

Ook de ouders hebben een groep op whatsapp.Ina Lokhorst laat ons leuke foto`s zien. Een bekende heeft een neef in Freetown.De stad waar het vliegtuig gaat landen.En die heeft al vast voor Naomi van der Tol voor geld gezorgd! Hoe bijzonder allemaal. 

    

 1 augustus 2018

Nog 1 nachtje slapen.... @Dirk@Margje@Marjo@Aart@Kelly@Cees. Wat super gaaf dat jullie als leiding mee gaan met deze jongerenreis. Dank jullie wel.Terwijl jullie allemaal jullie eigen agenda wekelijks hebben, is er meer dan een jaar lang heel veel energie,creativiteit en organisatie gestoken in dit project. Zonder jullie was dit niet gelukt!!! We wensen jullie zegen,vertrouwen,wijsheid en heel veel plezier samen toe.

2 augustus 2018

Nog 2 nachtjes slapen...…..Bij deze nogmaals. Wij willen al onze sponsors in welke vorm ook super bedanken voor het mogelijk maken van dit gave project. Dankzij jullie allemaal is het mogelijk dat deze jongeren uit Zeist een bijdrage gaan leveren in Sierra Leone en een onvergetelijke ervaring op gaan doen. Allemaal bedankt 👌👌👌👌👌👌👌👌

 

A- A A+

Agenda

woensdag 12 december
Kerkenraadsvergadering

zondag 16 december
Ds. C.M.A. van Ekris

zondag 16 december
Kerstzang voor Iedereen

woensdag 19 december
Ouderenkring de Bron

donderdag 20 december
Bijbelkring Bethel

zondag 23 december
Ds. J. Scheele-Goedhart

zondag 23 december
Kerstfeest kinderen

maandag 24 december
Kerstavonddienst

dinsdag 25 december
Ds. C.M.A. van Ekris

zondag 30 december
Dr. F.G. Immink

Kerkdiensten

Zie het rooster
Beluister onze kerkdiensten


Bethelnieuws

Verschenen edities

Nieuws

Bekijk hier het overzicht


Activiteiten


logo WSZ


Foto's

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Open Gemeente zonder tekst Bethel Zeist open naar God, naar elkaar en naar buiten